ผู้เขียน หัวข้อ: สมุดปิศาจ...book fiend  (อ่าน 6959 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ จอมใจอสูร(คิดถึงเสมอ)

  • จงก้าวต่อไป อย่ามองกลับไปข้างหลัง อดีตคือสิ่งที่ไม่อาจย้อนคืน
  • คมกวีราชสิงห์

  • *
  • กระทู้: 145
  • คะแนนกลอน 23
  • เพศ: หญิง
Re: สมุดปิศาจ...book fiend
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: ตุลาคม 17, 2010, 02:16:54 pm »

ตอนที่ 2?ความจริงอันน่าสะพรึง?                                                         
               เก๋ พยาบาลประจำตัวของวัลย์ 
      ค่ำคืนที่เงียบสงัด มีเพียงแสงจันทร์สลัวสาดส่องเข้ามายังห้อง305 พยาบาลสาวสวย นั่ง

ชมจันทร์อยู่ริมระเบียง เธอถอนหายใจอย่างชื่นชมความงามของดวงจันทร์ บ่อยครั้งก็หันไปยิ้มให้

คนไข้ ทั้งๆที่เข้าใจอยู่ ว่าเธอไม่สามารถรับรู้ใดๆทั้งสิ้นอีกก็ตามที 

      ?แอ๊ด!? เสียงเปิดประตูดังขึ้น พร้อมแสงเจิดจ้าจากดวงไฟข้างนอก เผยให้เห็นชายคนหนึ่ง

ใส่ชุดคลุมสีดำ คล้ายเสื้อกันฝนสีทึบ ฮูทที่คลุมหัวยาวลงมาปิดดวงตา ผมยุ่งรุงรังปรกหน้า เขา

เดินเข้ามา เก๋รีบเปิดประตูระเบียงพร้อมถลาเข้ามาในห้อง เดินเข้ามาขวางไว้ แต่ชายคนนั้น ไม่สน

ใจ เขาเดินผ่านเก๋ไปอย่างไม่ใยดี

?คุณคะ... หมดเวลาเยี่ยมคนไข้แล้วค่ะ?  ชายคนนั้นยังทำหูทวนลม พร้อมเดินตรงไปที่วัลย์

?คุณคะ ได้ยินมั้ยคะ?  เก๋ย้ำอีกครั้ง

      จู่ๆเขาคนนั้นก็จับแขนวัลย์แน่นด้วยมือซ้าย น้ำสีเลือดค่อยไหลผ่านนิ้วมือขวาทั้งห้า แหวกอา

กาศ ซึมเข้าสู่แขนของวัลย์อย่างรวดเร็ว เก๋พยายามทำใจดีสู้เสือ  ?คุณคะ อ...อ...ออกไป...เดี๋ยวนี้?

เก๋กลั้นใจพูด ทั้งๆที่กลัวจนปัสสาวะแทบราด

      ชายคนนั้นหันหลังมาจ้องกับเก๋ สีหน้าบูดบึ้ง ตาแดงฉาน เก๋กรีดร้องอย่างสุดเสียง ?กรี๊ดดดด?

          รุ่งขึ้น

      พายรีบจ้ำไปโรงพยาบาลด้วยสีหน้ามีหวัง แต่ที่โรงพยาบาลนั้นกลับไร้สิ้นซึ่งความหวังอย่าง

สิ้นเชิง เธอถลาเข้าไปหาหมอวันชัย หมอประจำตัวของแม่เธอทันที  ?หมอคะ แม่พิมเป็นยังไง

บ้าง?  พิมไม่รีรอที่จะรีบถามคำถามนี้อย่างรวดเร็ว  ?เอ่อ...น่าอัศจรรย์มากครับ แม่คุณที่เราคิดว่า

ได้เสียชีวิตไปแล้ว ได้ฟื้นขึ้นมาแล้วครับ แต่...แต่...?

?แต่อะไรคะหมอ?

พิมเสียงสั่น 

?คุณเก๋..ฮึกๆ คุณเก๋ได้เสียชีวิตแล้วครับ ฮึก ผ..ผม ผม... ผมคิดถึงเค้า...จริง...ๆ? 

หมอหนุ่มวัย20ต้นๆน้ำตาคลอเบ้า-ละทิ้งมาดเท่ห์ทันที

     ?ก...เก๋ หมอ หมออย่าหลอกพิมนะ เก๋เค้าแข็งแรง เค้าเป็นทั้งพยาบาลประจำตัวของแม่ เพื่อน                 

สนิทที่น่ารักของพิม และเค้า...เค้าเป็นแฟนที่รักหมอที่สุด อย่าเอาเค้ามาล้อเล่นแบบนี้สิ? พิมหลอก

ตัวเอง ทั้งๆที่น้ำตาไหลออกมาเป็นสาย

      ?หมอขอโทษ พิม ผมขอโทษ ผมขอโทษที่ผมต้องบอกว่า ผม...พูดความ...จริง?  หมอกลับมา

วางมาดเหมือนเดิม แต่มีพยาบาลกลุ่มหนึ่งซึ่งไม่มีทีท่าว่าจะเสียใจกับการตายของเก๋เลยซักนิด ด้วย

ประสาทหูที่ไว และดีมากราวซุปเปอร์เกิร์ลของพิม ทำให้จับใจความถ้อยคำแสนเจ็บแสบได้อย่าง

ละเอียดยิบ แม้พวกหล่อนจะกระซิบก็ตามที  ?ดีแล้วแหละแก ที่นังเก๋มันตาย?  พยาบาลสาวที่ดู

เป็นหัวโจกพูดขึ้นพร้อมยิ้มน่ากลัว

 ?ทำไมล่ะแก พูดดีๆนะ นังเก๋มันหึงหมอจะตาย?  พยาบาลข้างขวาของหล่อนพูดขึ้นอย่างหวาดๆ

?เฮอะ! คนตายก็อยู่ฝั่งคนตายสิ ส่วนฉัน ก็จะรับดูแลหมอให้มันเอง สงสารมัน ไม่อยากให้หมอ

ต้องเหงา แล้วก็มัวแต่จมอยู่กับคนที่...ตายแล้ว เฮอะ? เธอทำท่ากระหยิ่มยิ้มย่อง ก่อนจะปัดเศษ

ผมตรงไหล่ออก

  ?โถๆๆ แม่คุณ อะไรจะใจร้ายไส้ระกำขนาดนั้น นี้ขนาดเพื่อนด้วยกันแท้ๆ ถ้าไม่ชอบขี้หน้าคน

ไข้คนไหนมิฆ่ากันให้ตายเลยเหรอ?



แม้ทำคุณร้อยครั้งหรือหมื่นครั้ง  หากใจพลั้งทำบาปแม้เสี้ยวหนึ่ง
แม้เป็นบาปเพียงเล็กน้อยไม่ได้คำนึง  สุดหยั่งถึงบาปนั้นคงในใจ
 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN