ผู้เขียน หัวข้อ: เรื่องเล่า..วัน Countdown (สไตล์จอมยุทธ BY : พี่ไป๋+ตาหนึ่ง)  (อ่าน 2193 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ แค่คนคนนึง

  • #ตัดกระดาษใช้..กรรไกร~แต่ตัดใจใช้..เวลา#
  • วายุพักตร์รำพันกลอน

  • *
  • กระทู้: 4,139
  • กดถูกใจ: 17 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 917
  • เพศ: ชาย
  • เมื่อพบต้องมีพราก แต่เมื่อจากต้องได้เจอ

เซี่ยเทียนฟง..หนุ่มน้อยเจ้าจอมยุทธ
ผิวผ่องผุดเนียนขาวราวหยกหิน
ใบหน้าหวานปานนางฟ้ามาเดินดิน
คิดจากถิ่นรับสิ้นปีที่ใกล้มา

เดินทางมาเมืองหลวงในช่วงนี้
เพื่อรับลมชมราตรีที่ลัลล้า
พร้อมร่วมปลื้มดื่มด่ำน้ำสุรา
มองจันทราบนฟ้ากว้างพลาง Countdown

ทว่าสิ่งสำคัญอันที่สุด
คือจอมยุทธ..หยางเซียว..เพื่อนแก้หนาว
มิได้พบประสบกายมาหลายคราว
มันเคว้งคว้างว่างเปล่า....เหงาหัวใจ

จึงคิดว่ามา Countdown ในคราวนี้
จะต้องมีพี่ท่านอยู่คู่เคียงใกล้
แต่ไม่บอกออกก่อนว่าจะไป
แกล้งคนเซ่อให้ Surprise ดูสักครา

เทียนฟงนี้รู้ดีว่าหยางเซียว
ชอบฝึกยุทธให้รุดเชี่ยวชำนาญกล้า
มีที่ลับหลับพักผ่อนซ่อนศาตรา
จึงไปป่าไผ่เขียวเที่ยวดักรอ

เมื่อไปถึงถิ่นที่ของพี่ท่าน
ความอ่อนล้าก็มาพลันกระชั้นต่อ
ยิ่งบวกกับบรรยากาศอาจเคล้าคลอ
และแล้วก็...เผลอเคลิ้มผล็อยหลับไป

เวลากาลผ่านไปได้สักพัก
การฝึกฝนตนให้หนักก็พักได้
หยางเซียวก้าวเข้าห้องไปถอดเสื้อไป
หวังจะได้อาบน้ำชำระกาย

เสียงกรอบแกรบแสบหูปลุกเทียนฟง
สั่งการตนจงเร้นรี้หนีเป้าหมาย
ว่าแล้วก็ขอใช้ท่าไม้ตาย
ปีนขึ้นแนบแอบซ่อนกายใต้ขื่อคา

รอจังหวะเหยื่อจะเผลอจึงจู่โจม
กระโจนโครมโดนอะไรก็ไม่ว่า
เล่นเหมือนครั้งยังก่อนเก่าเยาว์วิชา
ทดสอบว่าฝีมือเป็นเช่นอย่างไร

ด้วยสัญชาติญาณการฝึกยุทธ
หยางเซียวหยุดไม่เดินไม่ไปไหน
สายตามองจ้องเบื้องบนหาคนใด
ที่หวังไว้ให้จู่โจมกระโจนมา

นัยน์ตาอ่อนสะท้อนร่างเทียนฟง
คิดว่าคงหลงหนีได้ง่าย - ง่ายน่า
แต่บังเอิ๊ญบังเอิญโชคชะตา
กำหนดมาว่าหยางเซียวเดี๋ยวต้องซวย

ดวงตาคมข่มใจไว้ไม่เบิกอ้า
เมื่อสายตามาหยุดอยู่ตรงมุมสวย
จิ้งจกน้อยกลอยใจใกล้ผมมวย
ทำหยางเซียวถึงกับป่วยไปไม่เป็น

หยางเซียวหลอนอ่อนแรงแข้งขาสั่น
หลบไม่ทันยามเทียนฟงลงมาเห็น
แรงปะทะถูกสองร่างอย่างเต็ม - เต็ม
ทับกับเป็นเช่นร่างเดียวเกี่ยวสัมพันธ์

แนบสนิทชิดใกล้จนได้รู้
ลมหายใจไหลพรั่งพรูของเธอฉัน
ไอร้อน - ร้อนรดรินกันและกัน
ทำเอาใจไหวหวั่น...มันแปลกไป


ลป.ตอนรับปีใหม่ล่วงหน้านิดนึง เอิกส์ๆ ^^
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 31, 2010, 10:26:23 pm โดย แค่คนคนนึง »


เป็น..แค่คนคนนึง.. ที่ซึ่งรักเธออยู่ ความรักอัดแน่นไปทุกอณู แต่เธอคงไม่รู้..ความในใจ
. ..แค่คนธรรมดา.. . ที่อยู่ใต้นภาอย่างอ่อนไหว ใช้..สายลม..เป็นอุ่นไอ และใช้หัวใจ..เพื่อ รั ก เ ธ อ..

 

ออฟไลน์ ทูตซ้ายพรรคจรัส

  • เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมียอดคน ฉะนั้นจงอย่าประมาท
  • กินนรอัครกวี

  • *
  • กระทู้: 432
  • คะแนนกลอน 43
  • เพศ: หญิง
Re: เรื่องเล่า..วัน Countdown (สไตล์จอมยุทธ BY : พี่ไป๋+ตาหนึ่ง)
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: ธันวาคม 31, 2010, 10:10:49 pm »

ทั้งสองร่างพลันตกในภวังค์
มิอาจรั้งสายตากลับคืนได้
ก่อนผู้ชมจะเห็นภาพชายจิ้นชาย
เทียนฟงคล้ายรู้สึกตัวผละออกทัน

ส่วนหยางเซียวรีบลุกขึ้นจัดอาภรณ์
พลางทอดถอนลมหายใจถี่กระชั้น
ก่อนเอ่ยถามจุดประสงค์อีกฝ่ายพลัน
"ตอบสั้น ๆ มาหาข้ามีเรื่องใด?"

"ก่อนที่ข้าจะตอบคำ..ขอขำก่อน
แค่จิ้งจกวัยละอ่อน..ท่านไฉน
จึงกลัวมันขาแข้งถึงกับสั่นไซร้?"

"หากเจ้าไม่อยากด่วนตายก็จงฟัง!"

"ขืนเจ้านำความลับนี้ไปแพร่งพราย
ก็อย่าว่าข้าใจร้ายเอาทีหลัง"

พูดพลางรวบเอวบางมาสุดกำลัง
"หากเจ้ายังรูดซิปปากไม่ดีพอ"

"ข้าจะช่วยปิดมันให้".."เดี๋ยวสิท่าน"
เทียนฟงพลันหลุบตาลงร้อง.."เอ๊าะอ๋อ
เกรงคำพูดประโยคนั้นไม่ชัดพอ
ฟังแล้วส่อหลายแง่นะ..พ่อรูปงาม"


หยางเซียวพลันปรายตามองก่อนเอ่ยสวน
"ไยสำนวนเจ้ามันช่างฟังดูห่าม
วิสัยข้าหาชมชอบลิ้มชายงาม
และมิใช่พวกจิตทรามใฝ่ตุ๊ดเกย์!"


พลันผละตัวเทียนฟงออกอย่างเร็วรี่
"เจ้าแหละตอบมาสักทีอย่าไฉเฉ
คงอยาก drink ฟรีสิท่าไม่ต้อง pay"

"ดูแคลนข้ามากไปเพ่..ฟังให้ดี"

"ผิดด้วยหรือข้าเพียงอยากพบหน้าท่าน
ย้อนคืนวันเก๊าเก่าอันสุขี
ร่ำสุราร่ายกลอนกานท์กวี
ข้ายังมีของฝากจากแดนไกล"


"โสมตังกุยก๋วยจั๊บ..อะไรนั่น"
"ถ้าเช่นนั้นขอข้ายลได้ไหม?"
"แหะ ๆ ข้าเผลอทำหล่นหายไป
ระหว่างทางนั้นไซร้..ขอโทษที >,<"


"หึหึ".."ไยท่านหัวเราะข้าเยี่ยงนั้น?"
"ข้าตื้นตันเหลือเกิ๊น..สุดแสนที่
จะบรรยายออกมาเป็นถ้อยวจี
เจ้าอุตส่าห์หวังดี..น่าเสียดาย"


"ตังกุยจับหายไปแล้วก็ช่างมัน!"
เทียนฟงพลันรู้สึกได้ว่าสหาย
กำลังแขวะด้วยวาจาพลันขวยอาย
เพราะอีกฝ่ายไม่หลงกลแถมรู้ทัน

หยางเซียวพลันครุ่นคิดถึงบางอย่าง
~ไหน ๆ นางก็จากข้าไปสวรรค์
หลายปีแล้วหากนับรวม..ตัวข้านั้น
ผ่านคืนวันแสน alone มาได้ไง~

~ก่อนเคยมีหวานใจอยู่เคียงข้าง
แต่พอนางลาลับยากผลักไส
ความเหน็บหนาวรวดร้าวเผาทรวงใน
ยากจะหักอาลัยคืนข้ามปี~


~มีเทียนฟงร่วมฉลองก็ดีนะ
แม้อาจจะรำคาญบ้าง..แต่หมอนี่
มี style ช่วยคลายทุกข์ในแบบ he
ลองสักทีไม่เสียหาย~
..พลันเอ่ยชวน

"วิสัยข้าชมชอบความ silent
หากว่าเจ้าเงียบไม่เป็น..ก็อย่าป่วน
นั่งเป็นตุ๊กตาหินไม่ก่อกวน
ถ้าทำได้ครบถ้วนก็เชิญมา"


เทียนฟงพลางทำปากบ่นอุบอิบ
"เรื่องจุ๊บจิ๊บแค่นี้..ใช่หนักหนา
ไยต้องห้ามเอ่ยคำจำนรรจา"

"พล่ามอะไรนึกหรือข้าไม่ได้ยิน?"

"ป่าวสักหน่อยแค่เซ็งคนแถวนี้"
"เจ้าอย่าเอ่ยยวนยีทำเล่นลิ้น
ไม่ต้องมาตีหน้าแบ๊วข้าไม่อิน!"

"น้ำหยดหินทุกวันยังกร่อนเลย"

"ข้าไม่เชื่อจะเปลี่ยนแปลงท่านไม่ได้
อดีตท่านซังกะตายแถมเพิกเฉย
ไร้อาวรณ์ทางโลก..พ่อทรามเชย
แถมมิเคยสนใจใยดีใคร"

"โชคยังดีที่ท่านได้เจอข้า
ช่วยนำพาท่านพบความสดใส
รับรู้ว่าในโลกนี้ยังมีใคร"

"คอยห่วงใยข้าใช่ไหม..หยุดพูดเลย!"

"รับตั๋วเงินแล้วรีบไปซื้อเหล้า
อย่ามัวเม้าท์กับคนขายเอ้อระเหย
ข้าจะรอบนหลังคา"
..หยางเซียวเอ่ย
"รับแซ่บคร้าบจะไปเลย ณ บัดนาว"

ตกกลางคืนหยางเซียวรีบขึ้นหลังคา
ผ่านไปสามชั่วโมงกว่าโคตรจะหนาว
แหงนมองฟ้าจันทร์กระจ่างท่ามหมู่ดาว
หากมีสาวแนบเคียงกายคงอุ่นดี

มือเรียวคว้าไหสุรายกขึ้นซด
พลันปรากฏเงาร่าง somebody
"อากาศหนาวจังเลยนะวันนี้"
เทียนฟงปรี่เข้าไปเอ่ยทักทาย

พลางยิ้มเผล่ก่อนใช้ไหล่กระทบเขา
กระแซะเอาร่างตนเบียดด้วยคิดหมาย
รับไออุ่นกรุ่นกลิ่นอายของทูตซ้าย
หยางเซียวปรายตามองพลันพลิกตัว

แสร้งทำเป็นไม่เห็นคนตรงหน้า
ทอดสายตามองฝ่าความมืดสลัว
เทียนฟงรั้งอีกฝ่ายหันเข้าหาตัว
ช้อนสายตาพลางเอ่ยยั่ว.."คนขี้งอน"

สองมือน้อยพลันประคองใบหน้าคม
รีบระดมความคิดเอ่ยถามก่อน
"ไยท่านไม่ตอบคำข้า..พ่องามงอน?"
หยางเซียวค้อนสะบัดหน้าไม่หืออือ

"ท่านจะนั่งเป่าสากอีกนานไหม?"
"มีอะไรต้องพูดกันอีกหรือ
ในเมื่อเจ้าไม่เคารพกฏ"
.."ตาบื้อ!
ไปยึดถือทำไมอีกกฏบ้าบอ"


"รีบถอนคำก่อนที่ข้าจะซัดเจ้า
กฏพรรคเราถือกำเนิดและเกิดก่อ
ผู้คุมกฏต้องท่องจำในทุกข้อ
พร้อมสานต่อเพื่อผดุงคุณธรรม"


"พรรคจรัสล่มสลายไปนานปี
ยังทู่ซี้รักษากฏ..ช่างน่าขำ!"

หยางเซียวพลันรุกจู่โจมหมายกระทำ
ฝากรอยช้ำบนเรือนร่างหนุ่มปากดี
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มกราคม 01, 2011, 01:11:28 pm โดย [หนู]ขนทอง ??[?] <:3)~ »
อาวุธซัดจะร้ายกาจขนาดไหน        โดนเข้าไปอาจบาดเจ็บเพียงผิวเผิน
เห็นน้ำตาสตรีเล่าคล้ายถูก BURN  ราดรดเนินแผงอกแกร่งยังแทบตาย
 

ออฟไลน์ แค่คนคนนึง

  • #ตัดกระดาษใช้..กรรไกร~แต่ตัดใจใช้..เวลา#
  • วายุพักตร์รำพันกลอน

  • *
  • กระทู้: 4,139
  • กดถูกใจ: 17 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 917
  • เพศ: ชาย
  • เมื่อพบต้องมีพราก แต่เมื่อจากต้องได้เจอ
Re: เรื่องเล่า..วัน Countdown (สไตล์จอมยุทธ BY : พี่ไป๋+ตาหนึ่ง)
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: ธันวาคม 31, 2010, 10:25:51 pm »

warning :: สำหรับผู้อ่าน 18 ปี up! และรับความ Y ได้ = =;;;


หยางเซียวลุกปลุกกระชากชายอกเสื้อ
ร่างสูงนี้ไม่มีเหลือเชื้ออ่อนหวาน
เริ่มบันดาลผลาญโทสะกะร่างบาง
หมายชกบ้างอะไรบ้างสั่งสอนกัน

แต่ทันทีที่สัมผัสชัดไออุ่น
ลมหายใจละไมละมุนกรุ่นกลิ่นฝัน
ทั้งเครื่องหอมพร้อมสุรามาปนกัน
หยางเซียวนั้นนิ่งงันผันอารมณ์

ใบหน้างามหวานเยิ้มเคลิ้มฤทธิ์เหล้า
เผลอยั่วเย้าเง้างอดกอดผสม
หยางเซียวจึงดึงรั้งยั้งอารมณ์
เปลี่ยนเป็นหอมดอมดมชมกลิ่นกาย

ริมฝีปากลามเลียไล้เชื่องช้า
ก่อนซึมซับประทับตราอย่ารู้หาย
กดสัมผัสชัดเจนเน้นไม่คลาย
ไม่อาจผละละกันได้ในนาที

อุ้งมืออ่อนร้อนผ่าวเจ้าหยางเซียว
จับใบหน้าให้เอี้ยวเหลียวทางนี้
ประคองไว้ไม่ปล่อยให้ไปดี
บดขยี้ริมฝีปาก...อย่างร้อนแรง

ไออุ่นหวานสื่อผ่านกันและกัน
แนบสนิทชิดมั่นมิปันแบ่ง
ราวกับจะหลอมละลายให้ไร้แรง
เรียวลิ้นร้อนเลยแอบแฝงแปลงกายไป

ค่อย - ค่อยแหวกแยกไปในโพรงปาก
เริ่มต้นลากเลียไปในส่วนไหน
ทุกซอกมุมเข้าคุมเชิงระเริงใจ
ตวัดไล้ให้ร่างบางครางออกมา

คอยกระตุ้นดุนดันลิ้นอีกฝ่าย
จนสุดท้ายได้เกี่ยวพันมันโหยหา
เปลี่ยนสลับกลับจังหวะไปละมา
จูบซ้ำ - ซ้ำย้ำตีตรา...ว่าของใคร

สองมือน้อยคอยยกขึ้นยึดต้นแขน
จับไว้แน่นเพราะยากฝืนยืนไม่ไหว
ใจเต้นรัวจนตัวเองเกรงขาดใจ
แสนอ่อนไหวในรสหวานที่ผ่านมา

จนร่างสูงจูงถอนผ่อนลิ้นอุ่น
ละเรียวปากนุ่มละมุนไปเชื่องช้า
ลมหายใจลอยไปในนภา
ตาสบตายามราตรีที่เงียบงัน


จนแสงไฟใจกลางเมืองเรืองสว่าง
ทั้งพลุบ้างอะไรบ้างหลากสีสัน
เทียนฟงนี้จึงรี่ผละออกจากกัน
แสร้งเหม่อมองจ้องพลุนั้น...ผันสายตา

ก่อนจะงอนค้อนขวับแถมตัดพ้อ
?ทั้งที่ข้ามาเฝ้ารอก็นานช้า
แต่เพราะท่านมันเลยเสียเวลา
ต้องมารอต่อปีหน้า เพื่อ Countdown?

ส่วนหยางเซียวเพียงยิ้มรับกับตอบว่า
?ที่เจ้ามาเพราะกลัวว่าข้าจะเหงา
เลยมาเฝ้า Countdown แค่สองเรา
มันมิใช่รึไงเล่า? ข้าเข้าใจ?

ร่างแบบบางชายหางตาหาหยางเซียว
อยากจะกัดให้จมเขี้ยว...น่าหมั่นไส้
แต่ทำได้แค่อายเขินจนเกินไป
จึงโดนแย่งแก้มขาวใสไปหนึ่งที

หยางเซียวยื่นยกมือมาตบบ่า
เป็นเชิงว่า...เทียนฟงจ๋ามาซบนี่
แม้เขินอายแต่กายยอมพร้อมโดยดี
ค่อยค่อยซบบนบ่านี้...ที่รอมา

ร่างสูงโปร่งรวบเอวบางมาวางใกล้
ปล่อยแสงจันทร์ผันไปสุดปลายฟ้า
เป็นเงาคนสองคนเคียงกันมา
ทอดไปตามชานหลังคา..เมืองไคฟง


THE END!!!!!!!!!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ธันวาคม 31, 2010, 10:27:44 pm โดย แค่คนคนนึง »
เป็น..แค่คนคนนึง.. ที่ซึ่งรักเธออยู่ ความรักอัดแน่นไปทุกอณู แต่เธอคงไม่รู้..ความในใจ
. ..แค่คนธรรมดา.. . ที่อยู่ใต้นภาอย่างอ่อนไหว ใช้..สายลม..เป็นอุ่นไอ และใช้หัวใจ..เพื่อ รั ก เ ธ อ..

 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN