ผู้เขียน หัวข้อ: กลอนบทละครเรื่อง คู่กัดสะท้านภพ ตอน หนูขนทองงานงอก  (อ่าน 7458 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ กันและกัน

  • เมียตายไม่เสียดายเท่าเหล้าหก
  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนธรรมะ
  • *
  • กระทู้: 677
  • กดถูกใจ: 1 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 94
  • เพศ: ชาย
  • หมื่นจอมยุทธหรือจะสู้หนึ่งมนุษย์เมีย

ดูๆไปชักมันเริ่มคันหัตถ์
ขอท่านจัดบทแสดงให้แรงหน่อย
ขอซักบทหนึ่งมาให้ข้าน้อย
ให้มันหลอย*สุขสมอารมณ์กลอน

*หลอยเป็นภาษาใต้ครับ  แปลว่า  อร่อย หรือ สนุก


อาจเิกิดสิ่งอัศจรรย์  นั้นอยู่ที่ใจ  มืดมนเท่าไหร่   หากหวังยังมี
ยิ่งใหญ่เิกนใครนึกฝัน   พันเท่าทวี   หากเพียงเรานี้   ศรัทธาจริงใจ
ทุกสิ่งไม่เิกินใจเรา
 

ออฟไลน์ รอยทราย

  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
  • *
  • กระทู้: 2,922
  • กดถูกใจ: 24 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 258
  • เพศ: หญิง
    • รอยทราย Kaweeclub

136
อรุณรุ่งแดดลอดช่องหน้าต่าง
สองหนุ่มนางก่ายกระหวัดใต้แพรไหม
เสียงนกน้อยอ้อยอิ่งอิงหัวใจ
รับฟ้าใหม่สุริยามาเยี่ยมเยือน
137
สาวน้อยกระพริบตาไล่ความง่วง
ยังจมบ่วงห้วงนิทราดาราเคลื่อน
อากาศเย็นในช่วงเช้าเริ่มย้ำเตือน
ภาพฝันจึงพร่าเลือน...ตื่นเต็มตา
138
ร่างบางเบียดซุกอุ่นไออย่างเคยชิน
พลันได้กลิ่นคาวเลือดชวนผวา
นางลุกขึ้นเลิกผ้าห่มดึงออกมา
เพ่งพิศหาบาดแผลยอดดวงใจ
139
มือบางยื้อดึงทึ้งสาบเสื้อ
กลัวว่าเผื่อแผลปริแตกโลหิตไหล
คว้ากล่องยาขึ้นมาในทันใด
เตรียมหยิบใส่ทำแผลให้สามี
140
พลันพบกับนิ้วชี้ห่อก้อนผ้าก๊อต
?ห นู ห ย อ ง ก ร อ ด ได้แผลใหม่ยังไงนี่!?
หมิงจูแผดเสียงดุ...พ่อตัวดี
?ตื่ น เ ดี๋ ย ว นี้ . . บาดเจ็บได้อย่างไรกัน!??
141
ชายหนุ่มขยับกายทีละน้อย
แล้วค่อยค่อยลืมตามองเสือตัวนั้น
?ฝึกกระบี่แล้วพลาดพลั้ง...หยุดไม่ทัน
อย่าว่ากัน...รีบพันแผลให้ใหม่ที?

142
สาวน้อยส่ายหน้าอย่างระอา
เริ่มถอดผ้าพันแผลให้ท่านพี่
?เจ็บมากไหมทนหน่อยนะ..คุณสามี?
?อ๊าส์...จั๊กจี้จังเลยอ้ะ...ภรรยา?  ^ ^
143
ครั้นทำแผลเป็นที่เสร็จเรียบร้อย
ลูกแมวน้อยต้องเข้าวังหาอาหม่า
?อยู่บ้านดีๆ นะ...เดี๋ยวกลับมา
ขอท่านอย่าหาแผลเพิ่มบนเนื้อตัว?

144
ไป๋อวี้ถังไม่ตอบรับคำสาวน้อย
ได้แต่คอยส่งสายตายิ้มยวนยั่ว
?ถ้าท่านพี่ไม่พักผ่อน...ข้าโกรธชัวร์!?
พลางส่ายหัวเดินขึ้นเกี้ยวแล้วจากไป
145
/เพราะมัวแต่ห่วงหนูป่วยบนเตียงนั่น
มาเข้าเฝ้าแทบไม่ทัน...ช้ามิได้
หากท่านพ่อทรงเปิดคอมพ์ขึ้นคราใด
ข้านั้นไซร้...คงต้องรอหลายชั่วยาม/

146
สาวน้อยวิ่งมาถึงตำหนักหลวง
เวลานัดเลยล่วงชวนครั่นคร้าม
แม้มาถึงโต๊ะทรงงานแล้วก็ตาม
ความพยายามดูไร้ผลแทบทันที
147
?ถวายบังคมเพคะ...เสด็จพ่อ?
?เจ้านั่งรอพ่อสักครู่ขอตานี้
อีกตาเดียวชนะขาด...นะคนดี?

/เอาล่ะซี...ดวลหมากรุกโลกออนไลน์/
148
สาวน้อยรอไปหลายชั่วยาม
นั่งขบกรามกัดฟันจนทนไม่ไหว
?ท่านพ่อเห็นเกมส์สำคัญกว่าหรือไร??
?ใช่ เอ้ย ไม่ใช่เลยหมิงจู?
149
?พอกันที...ลูกทูลลาขอกลับบ้าน!?
?นี่แน่ะ...กลทหารมังกรคู่ ฮูเล๊~?
ฮ่องเต้สรวลหัวเราะลืมโฉมตรู
ไม่ทันดูว่าธิดางอนกลับไป
150
กลับถึงบ้านมาบ่นระบายความ
หลายชั่วยามจนอวี้ถังฟังไม่ไหว
จึงชวนจอมโวยวายยอดดวงใจ
ร่วมเอนหลังลงไปนอนกลางวัน

ป.ล. ติดต่อผู้กินกับเลยจ้า ^ ^

ออฟไลน์ ทูตซ้ายพรรคจรัส

  • เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมียอดคน ฉะนั้นจงอย่าประมาท
  • กินนรอัครกวี

  • *
  • กระทู้: 432
  • คะแนนกลอน 43
  • เพศ: หญิง


151
ครั้นหมิงจูล่วงสู่ห้วงนิทรา
ร่างสูงหาสาส์นสำคัญที่เตรียมไว้
ผูกติดขานกพิราบแล้วส่งไป
ปลายทางไซร้ก็คือ ศาลไคฟง
152
~ก็ว่าจะส่งไปก่อนหน้านี่
แต่ยาหยีมาทำให้ใหลหลง
ตื่นมาพบเนินอกผ่องของโฉมยง
ทำเอาข้าไร้พิษสง..หมดเรี่ยวแรง
153
เพลาเช้าหยัดกายเตรียมจะลุก
กลับต้องจุกเจอนวลนางสะบัดแข้ง
เลยหงายเก๋งลงไปนอนแอ้งแม้ง
ดีไม่เข้าลูกกระแป๋งเจ้าน้องชาย~ = =*

154
[ขออภัยข้าไร้ความสามารถ
ที่ไม่อาจทราบชื่อผู้คิดหมาย
ชิงบัลลังก์..แถมยังโดนทำร้าย
เลือดในกายและผมเผ้าถูกเอาไป
155
รู้เพียงมีนักพรตจากต้าเหลียว
ดูท่าชาญชำนานเชี่ยวศาสตร์คุณไสย
มันยังฝากสาส์นท้าประลองไซร้
อยากจะรู้ว่าใครแน่กว่ากัน]

156
หลังจากกงซุนเช่ออ่านสาส์นจบ
พลันครุ่นคิดหลายตลบไม่นึกฝัน
นักพรตของฝ่ายนั้นจะรู้ทัน
คว้าพู่กันจรดปลายเขียนตอบไป
157
[ถ้าเรื่องนี้มีศาสตร์มืดเข้ามามั่ว
ตัวข้ากลัวเกิดหายนะใหญ่
จะถือเป็นการรบกวนท่านหรือไม่
หากขอเชิญจอมยุทธไป๋มาไคฟง
158
เกรงว่ายันต์เพียงเท่านั้นมันไม่พอ
ส่วนข้าก็ขี้เกียจง้อให้จางหลง
เป็นธุระปะปังให้..แบบว่าปลง
คราก่อนวานช่วยไปส่งยังผิดราย] = =*

159
อวี้ถังอ่านสาส์นจบพลันปล่อยก๊าก
สะเทือนปากบาดแผลเปิดจนได้
ทำสาวน้อยสะดุ้งตื่นพลางวุ่นวาย
เร่งรีบคลายผ้าก๊อซออกโปะยา
160
"มีอะไรน่าขันหรือท่านพี่?"
"อ๋อไม่มีแค่อ่านเจอประโยคว่า
ขอโทษด้วย EMS คงถึงช้า
มิสู้ท่านใช้วิชายุทธตัวเบา
161
เดินทางมายังไคฟงรับยาไป"

"เหตุไฉนท่านพี่ต้องฟังเล่า
หยูกยาของหมอหลวงตำหนักเรา
สู้ของเขามิได้หรืออย่างไร?"

162
"มันมิใช่เช่นนั้นหรอกน้องหญิง
อันที่จริงตัวข้ายังพอไหว
งานสมรสเราสองคราก่อนไซร้
ใต้เท้าให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี"

163
"แต่ท่านพี่แน่ใจว่าไหวนะ
เลือดออกซะมากมาย..เห็นมั้ยนี่
ซึมล้นผ้าก๊อซแล้ว..พ่อตัวดี
อย่าทู่ซี้คิดฝันไปไคฟง!"

164
หลังจากที่ทำแผลเสร็จอีกครั้ง
สาวน้อยสั่งองครักษ์ตำหนักหงส์
คอยคุมหน้าประตูไว้.."พวกเจ้าจง
อย่าได้หลงปล่อยหลุดรอดแม้สักราย
165
นอกจากข้าแล้ว..คนในห้ามออก!"

"ลูกกระจ๊อกพวกนี่หรือคิดหมาย
ขัดขวางข้าไป๋อวี้ถังคนนี้ได้!"

เอ่ยจบพลันพลิ้วกายขึ้นหลังคา
166
กระโดดลงหลังอาชาพลางควบขี่
~เรื่องหลบหนีสำหรับข้าไร้ปัญหา
เพียงแต่แรงกระแทกกระทั้นยามควบม้า
อาจทำข้าล้ากำลังร่วงหล่นไป~ = =*

167
พลันใช้เชือกรัดร่างตนกับบังเหียน
แล้วจึงเฆี่ยนแส้หนังสะบัดไหว
ลงบั้นท้ายอาชาเร่งควบไซร้
แทบขาดใจแต่ก็ถึงศาลไคฟง
168
"ไป๋อวี้ถังเจ้าเป็นยังไงบ้าง?"
ลืมตาพลางมองเห็นร่างระหง
พร่าเลือนคล้ายตัวตนของโฉมยง
จึงโอบรั้งอีกฝ่ายลงมาทันที
169
กอดแนบแน่นพลางจุมพิตบนเรียวปาก
~ไรเคราสากทำสะดุ้ง..ไหงยาหยี
มีหนวดขึ้น..แต่มันก็จั๊กจี้ดี~

"หนูขี้หลีปล่อยตัวข้า..อย่าไซร้คอ" >///<
170
พลันยินเสียงสำเนียงสุดแสนคุ้น
ฟีลหมกมุ่นหยุดกึกโดยมิต้องขอ
"แมวขี้เหม็นหากล่วงเกินข้าละก็
จะอัดเจ้าให้ตัวงอเลยคอยดู!"

171
พลันดีดกายคว้าผ้ามาห่มร่าง
ทุกคนต่างกลั้นขำจนหน้ายู่
น่าเสียดายนึกว่าจะได้ดู
อัศจรรย์จู้ฮุกกรูหนูกับแมว
172
"หนูขนร่วงเจ้านั่นแหละล่วงเกินข้า
ยังมีหน้าทำเป็นจ้องตาแป๋ว
เดี๊ยะแจกบาทาให้ดิ้นชักกระแด่ว
เจ้ามิแคล้วนอกใจภรรยา!"

173
อวี้ถังพลันชำเลืองมองหาคนช่วย
"หนูหน้าป่วย..จะบอกให้นะว่า
ทุกคนในที่นี้เห็นคาตา
เจ้ารั้งข้าเอาไว้หมายลวนลาม!"

174
"ก็ตอนนั้นข้าใช่สติพร้อม
เจ้าแหละยอมให้ข้าทำรุ่มร่าม!"

"แมวอย่างข้าไม่ลดตัวไปต่อความ
หนูบ้ากามให้เสียเวล่ำเวลา..ชิ"

175
"จอมยุทธไป๋แผดเสียงได้ขนาดนี้
คิดว่าแผลเกือบหายดีแล้วสิท่า?" ^ ^

"ขออภัยข้าไม่ทราบใต้เท้ามา"
หยัดกายาประสานมือเอ่ยวจี
176
"ผู้แซ่ไป๋คารวะใต้เท้าเปา"
"นั่งเร็วเข้าตัวเจ้าบาดเจ็บอยู่นี่
องครักษ์จั่นช่วยพยุงเขาให้ที"

"หนูขี้หลีนั่งเองไม่เป็นรึไง!"
177
เข้าประคองร่างอวี้ถังพลางสบถ
ออกแรงกดไหล่เขาจมลงให้
ทรุดนั่งลงบนเตียงโดยเร็วไว
หนูผีไซร้แสร้งร้อง โอ๊ย! ทันที
178
พลางหมุนไหล่.."หักรึเปล่าก็ไม่รู้?
ดูสิดูจอมยุทธใต้จั่นเจานี่
ไหนว่ามีคุณธรรมน้ำใจดี"

"แต่บัญชีแต๊ะอั๋งข้าต้องเอาคืน..หุหุ"
179
"องครักษ์จั่นรีบขอโทษเขาเลย"
ชายหนุ่มเอ่ยวาจาสุดแสนฝืน
"ขอโทษที่แกล้งเจ้าเพื่อเอาคืน"
อวี้ถังฉีกยิ้มระรื่นอย่างมีชัย
180
"เพราะเห็นแก่หน้าใต้เท้าเปานะเนี่ย
ที่ช่วยเคลียร์ทวงความเป็นธรรมให้
ข้ายินดีเสมอพร้อมจะอภัย
ใจกว้างไซร้กว่าแมวแถวนี้ละกัน" ^o^

181
อวี้ถังพลันชะงักกึกตาไร้แวว
"โดนเข้าแล้วอาคมนักพรตนั่น"
**จงไปฆ่าฮ่องเต้เฒ่าหักคอมัน
ช่วงชิงตรา ฯ สำคัญมาโดยไว
182
ก่อนเที่ยงคืนภารกิจต้องเสร็จสิ้น**

"หนูขนร่วง! ได้ยินเสียงข้าไหม?
กงซุนครับอวี้ถังเป็นอะไร"

"ตัวเขาถูกสะกดให้ฟังบัญชา
183
โดยอาคมปาเหลยนักพรตเหลียว
ผู้ซึ่งเชี่ยวชำนาญการกว่าตัวข้า
ขนาดยันต์แปดทิศยังพ่ายกลับมา
สรุปว่าตัวเขาจะถูกครอบงำ"

184
จันทร์เสี้ยวของใต้เท้าพลันเปล่งแสง
ฤทธิ์สำแดงตาอวี้ถังสีชาดก่ำ
กลับกลายเป็นปกติสีนิลดำ
แต่หน้าผากยังคงคล้ำหมองอยู่ดี
185
"พวกท่านไยจ้องมองข้าเยี่ยงนั้น
เฮ้! แมวจั่นไหงทำหน้าเหมือนเห็นผี?"

"ก็แววตาของเจ้าเมื่อครู่นี้
แดงคล้ายปีศาจร้ายดูน่ากลัว
186
ก็คิดอยู่ว่าจะใช้เลือดหมาดำ
สาดกระหน่ำเพื่อทำลายกลิ่นอายชั่ว"

พลันหันมองกงซุนเช่อขอความชัวร์
"เมื่อครู่ตัวเจ้าเป็นเยี่ยงนั้นจริง
187
โชคดีที่จันทร์เสี้ยวของใต้เท้าเปา
เปล่งแสงเข้าปัดเป่าเหมาะเจาะยิ่ง"

"นักพรตบ้า..เจ้ามันน่าชังชิง
เดี๊ยะจับทำคั่วกลิ้งกินซะเลย!"

188
"ข้าว่าเจ้านั่นแหละจะถูกปิ้ง!"
"เลิกอ้อยอิ่งได้แล้ว"..กงซุนเอ่ย
"ยามนี้ควรกลับไปหาแม่ทรามเชย
อย่าเพิ่งเผยความลับบอกนางไป
189
แสร้งทำเป็นตามคำสั่งพวกมันก่อน
ข้าจะช่วยไถ่ถอนอาคมให้
ซ้อนแผนอีกชั้นให้ฝ่ายนั้นตายใจ
ตัวการใหญ่น่าจะเป็นคนในวัง"

190
หลังกล่าวอำลาพลันควบม้าตัวใหม่
ครุ่นคิดไซร้เรื่องทำตามคำสั่ง
ตนจำได้ว่าเคยมีอยู่ครั้ง
แซวทรงผมตั้งกระบังของพ่อตา
191
ยิ่งไม่ถูกโฉลกกันอยู่แล้ว
ยังมิแคล้วทักด้วยเสียงสดใสว่า
"เช้านี้เฮียจูดูช่างลั้ลลา
ไปโต้คลื่นเพิ่งกลับมารึยังไง?"

192
ธารกำนัลต่างพากันกลั้นขำ
น้องหญิงพลันหยิกขย้ำท่อนแขนใหญ่
ช้ำเป็นจ้ำ.."รีบกล่าวขออภัย
หวางอาหม่าเลยไซร้..พ่อตัวดี!"

193
จะว่าไปเฮียแกก็หมกมุ่น
เกมส์ออนไลน์เป็นทุนอยู่แล้วนี่
หมิงเอ๋อร์เคยบ่นให้ฟังอยู่ในที
อ้าง busy ราชกิจส่วนพระองค์
194
ความจริงแล้วเที่ยวท้าแข่งไปทั่ว
on the tour หมากรุกขั้นใหลหลง
หากไปเข้าเฝ้าสายก็ต้องปลง
เพราะเฮียคงให้ยืนรอหน้าประตู
195
ข้ายังเคยแนะน้องหญิงไปเลยว่า
ให้พกพาไอติมตักหรือยักคู่
ทดแทนเหงื่อที่เสียไปของโฉมตรู
ก่อนจะกลายเป็นหมิงจูหมูแดดเดียว
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: กุมภาพันธ์ 15, 2011, 11:19:15 am โดย [หนู]ขนทอง ??[?] <:3)~ »
อาวุธซัดจะร้ายกาจขนาดไหน        โดนเข้าไปอาจบาดเจ็บเพียงผิวเผิน
เห็นน้ำตาสตรีเล่าคล้ายถูก BURN  ราดรดเนินแผงอกแกร่งยังแทบตาย
 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN