ผู้เขียน หัวข้อ: แว่วเสียงพ่อ  (อ่าน 2063 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ครางแครง

  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 810
  • คะแนนกลอน 76
  • เพศ: ชาย
แว่วเสียงพ่อ
« เมื่อ: กุมภาพันธ์ 18, 2011, 11:17:55 pm »

ฉันเป็นเด็ก  เล็กอยู่  รู้เขียนอ่าน
มีอาจารย์  สานฝัน  หมั่นศึกษา
ด้วยความคิด  จิตใจ  ใฝ่ตำรา
เป็นที่มา  พาไป  ในเรื่องราว

อาจารย์อัด  ยัดใส่  ในสมอง
ห้ามต่อรอง  ต้องเป็น  เช่นผ้าขาว
หลากลีลา  พาไป  ให้ยืดยาว
ต้องปวดร้าว  หนาวเหน็บ  เจ็บในทรวง

อาจารย์บ้า  หากิน  ลิ้นสองแฉก
ไปรับแจก  แลกเงิน  เพลินใหญ่หลวง
ด้วยเงินบาป  อาบใจ  ใช้ลมลวง
มิได้หวง  ห่วงศิษย์  คิดแต่เงิน

แหกปากอ้าง  วางท่า  มาสั่งสอน
เป็นขั้นตอน  ย้อนไป  ไม่เคอะเขิน
โลกไร้แดน  แผ่นดิน  ทุกถิ่นเดิน
ได้เพลิดเพลิน  เกินห้าม  นิยามคำ

แต่บ้านมัน  นั้นหรู  หลายคูหา
จากเงินบ้า  ฆ่าศิษย์  เพียงคิดพร่ำ
รั้วกำแพง  แฝงไว้  ในเวรกรรม
ช่างระยำ  นำทาง  แสนห่างไกล

ดั่งวิหก  นกน้อย  ล่องลอยฟ้า
ทุกทิศา  ว่าเข้า  เอาหวั่นไหว
มันคลั่งเงิน  เกินกว่า  มาด้วยใจ
เอายัดใส่  ในศิษย์  ให้ติดตม

ศิษย์หลงกล  บนทาง  เดินย่างเข้า
ด้วยความเขลา   เอามา  หาสุขสม
หมดสิ้นค่า  หมาข้างถนน  ทนระทม
ต้องขื่นขม  จมปัก  เพราะดักดาน

ทุกแห่งหน  คนหมิ่น  เหมือนสิ้นท่า
เพราะนึกว่า  ค่าล้น  บนพื้นฐาน
ไร้แผ่นดิน  ถิ่นอยู่  คู่เคียงกาล
ต้องซมซาน  ผ่านมา  พาคิดครวญ

ความพอเพียง  เสียงพ่อ  ก็ดังก้อง
ได้นำร่อง  ต้องคิด  จิตคืนหวน
ความเหมาะสม  กลมกลืน  ยืนทบทวน
ทุกสิ่งล้วน  ชวนคิด  น่าติดตาม

ตั้งต้นใหม่  ใจสู้  รู้ทางหนี
งานต้องมี  ที่ทำ  เริ่มคำถาม
เงินรู้ใช้  ให้เห็น  ดูเด่นงาม
เงินล้นหลาม  ยามออม  พร้อมโบยบิน

ซื้อที่ดิน  ถิ่นอยู่  ดูอิสระ
เป็นสาระ  จะเห็น  เด่นทรัพย์สิน
เหมือนนกน้อย  ลอยอยู่  คู่เคียงดิน
สุขชีวิน  กินอยู่  ผู้ครอบครอง

ได้โบยบิน  ถิ่นข้า  ใครกล้าหือ
สิ่งนี้คือ  สื่อให้  ไม่มัวหมอง
เป็นข้อคิด  จิตใจ  ควรไตร่ตรอง
ทุกสิ่งต้อง  มองไป  ในความจริง

โลกใบนี้  มีเขต  ทุกเศษเสี้ยว
บ้างคดเคี้ยว  เลี้ยวไป  แสนใหญ่ยิ่ง
ทุกสิ่งอย่าง  วางกฎไว้  ใช้แอบอิง
ทุกทุกสิ่ง  วิ่งวน  บนกฎเกณฑ์...


ฉันทลักษณ์เป็นหลักพื้น            แนวทาง

หากปล่อยหรือปลดวาง             ซะแล้ว

ภาษาย่อมจืดจาง                     รสชาด  ไปแฮ

เหมือนไก่ได้เพชรแก้ว              บ่รู้ค่าคุณ
 

ออฟไลน์ รอยทราย

  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
  • *
  • กระทู้: 2,920
  • กดถูกใจ: 19 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 257
  • เพศ: หญิง
    • รอยทราย Kaweeclub
Re: แว่วเสียงพ่อ
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 19, 2011, 09:17:37 pm »

+1 คะแนนประทับใจค่ะ  :Emoticon-109_panda:

ออฟไลน์ ครางแครง

  • วารีกุญชรกลอนสรร

  • *
  • กระทู้: 810
  • คะแนนกลอน 76
  • เพศ: ชาย
Re: แว่วเสียงพ่อ
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: กุมภาพันธ์ 19, 2011, 10:25:36 pm »

สวัสดีจ้าน้องทราย

จากนกน้อย  ลอยไป  ในท้องฟ้า
กลายเป็นหมา  ฮาฮุย  อุ้ยตาเถร
ต้องซัดเซ  เร่ไป  ไร้กฎเกณฑ์
เป็นกากเดน  เวรกรรม  ช้ำจนตาย

เพียงวาทะ  สละสลวย  ด้วยเติมแต่ง
มาจากแหล่ง  แห่งที่  มีซื้อขาย
เยาวชน  คนดี  ที่ทำลาย
ความละอาย  หายลับ  งับเศษเงิน...

ขอขอบใจในคะแนน จ้า
ฉันทลักษณ์เป็นหลักพื้น            แนวทาง

หากปล่อยหรือปลดวาง             ซะแล้ว

ภาษาย่อมจืดจาง                     รสชาด  ไปแฮ

เหมือนไก่ได้เพชรแก้ว              บ่รู้ค่าคุณ
 

Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN