ผู้เขียน หัวข้อ: ขอร้องค่ะ ช่วยหน่อยค่ะ จนปัญญาเเล้ว  (อ่าน 13642 ครั้ง)

Poem Tags:

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ mackza78

  • สามัญชนคนกวี

  • *
  • กระทู้: 1
  • คะแนนกลอน 0
ขอร้องค่ะ ช่วยหน่อยค่ะ จนปัญญาเเล้ว
« เมื่อ: พฤษภาคม 26, 2011, 06:01:41 pm »

 e038
ขอร้องนะครับ หาความหมายให้หน่อย นะ ครับ
ด้วยหน่อนาถชาติเชื้อผีเสื้อสมุทร ดำไม่ผุดเลยทั้งวันก็กลั้นได้  
ยิ่งถูกน้ำกำลังยิ่งเกรียงไกร เที่ยวเลี้ยวไล่ขี่ปลาในสาชล  
ละลอกซัดพลัดเข้าในปากฉลาม ลอดออกตามซีกเหงือกเสลือกสลน  
เห็นฝูงเงือกเกลือกกลิ้งมากลางชล คิดว่าคนมีหางเหมือนอย่างปลา  
ครั้นถามไต่ไม่พูดก็โผนจับ ดูกลอกกลับกลางน้ำปล้ำมัจฉา  
ครั้นจับได้ให้ระแวงแคลงวิญญา เช่นนี้ปลาหรืออะไรจะใคร่รู้  
ฉุดกระชากกลากหางขึ้นกลางหาด แลประหลาดลักษณามีตาหู  
จะเอาไปให้พระบิดาดู แล้วลากลู่เข้าในถ้ำด้วยกำลัง  
ถึงหุบห้องร้องบอกบิตุเรศ พระลืมเนตรเหลียวหาทั้งหน้าหลัง  
เห็นลูกลากเงือกน้ำแต่ลำพัง จากบัลลังก์มาห้ามแล้วถามไป  
เมื่อกี้เห็นเล่นอยู่ในคูหา เงือกนี้เจ้าเอามาแต่ข้างไหน  
พระลูกเล่าตามจริงทุกสิ่งไป พระตกใจจึงว่าด้วยปราณี  
แม้นแม่เจ้าเขารู้ว่าแรงนัก กลัวจะลักลอบพาบิดาหนี  
จะโกรธเกรี้ยวเคี้ยวเล่นเป็นธุลี ไม่พอที่ชีวันจะบรรไลย ฯ  
    
* สินสมุทรกุมารชาญฉลาด ฟังพระบาทบิตุรงค์ให้สงไสย  
จึงทูลถามความจริงด้วยกริ่งใจ เหตุไฉนจึงจะเป็นเช่นนั้น ฯ  
    
* พระฟังคำน้ำเนตรลงพรากพราก คิดถึงยากยามวิโยคยิ่งโศกศัลย์  
แถลงเล่าลูกยาสาระพัน จนพากันมาบรรทมที่ร่มไทร  
แม่ของเจ้าเขาเป็นเชื้อผีเสื้อสมุทร ขึ้นไปฉุดฉวยบิดาลงมาได้  
จึงกำเนิดเกิดกายสายสุดใจ จนเจ้าได้แปดปีเข้านี่แล้ว  
ไปเปิดประตูคูหาถ้าเขาเห็น ตายหรือเป็นว่าไม่ถูกเลยลูกแก้ว  
แม้นสินสมุทรสุดสวาทพ่อคลาดแคล้ว ไม่รอดแล้วบิตุรงค์ก็คงตาย ฯ  
    
* พระโอรสรู้แจ้งไม่แคลงจิตต์ รำคาญคิดเสียใจมิใคร่หาย  
ด้วยแม่กลับอัปลักษณ์เป็นยักษ์ร้าย ก็ฟูม**ชลนาโศกาไลย ฯ  
    
* ฝ่ายเงือกน้ำนอนกลิ้งนิ่งสดับ กิตติศัพท์สองแจ้งแถลงไข  
รู้ภาษามนุษย์แน่ในใจ จะกราบไว้วอนว่าให้ปราณี  

ออฟไลน์ รอยทราย

  • ผู้ดูแลบอร์ดกลอนรัก
  • *
  • กระทู้: 2,921
  • กดถูกใจ: 20 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 257
  • เพศ: หญิง
    • รอยทราย Kaweeclub
Re: ขอร้องค่ะ ช่วยหน่อยค่ะ จนปัญญาเเล้ว
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: พฤษภาคม 26, 2011, 09:40:57 pm »

ด้วยหน่อนาถชาติเชื้อผีเสื้อสมุทร ดำไม่ผุดเลยทั้งวันก็กลั้นได้  
ยิ่งถูกน้ำกำลังยิ่งเกรียงไกร เที่ยวเลี้ยวไล่ขี่ปลาในสาชล  
ละลอกซัดพลัดเข้าในปากฉลาม ลอดออกตามซีกเหงือกเสลือกสลน  
เห็นฝูงเงือกเกลือกกลิ้งมากลางชล คิดว่าคนมีหางเหมือนอย่างปลา  
ครั้นถามไต่ไม่พูดก็โผนจับ ดูกลอกกลับกลางน้ำปล้ำมัจฉา  
ครั้นจับได้ให้ระแวงแคลงวิญญา เช่นนี้ปลาหรืออะไรจะใคร่รู้  
ฉุดกระชากกลากหางขึ้นกลางหาด แลประหลาดลักษณามีตาหู  
จะเอาไปให้พระบิดาดู แล้วลากลู่เข้าในถ้ำด้วยกำลัง

(สินสมุทรเป็นบุตรพระอภัยมณีและผีเสื้อสมุทร มีพละกำลังมากมายนัก เมื่อลงน้ำยิ่งมีกำลังมากขึ้น
พลันเห็นฝูงเงือก จึงออกไล่ล่าจับมาให้พระบิดาดูปลาประหลาดครึ่งคนครึ่งปลา)

 
ถึงหุบห้องร้องบอกบิตุเรศ พระลืมเนตรเหลียวหาทั้งหน้าหลัง  
เห็นลูกลากเงือกน้ำแต่ลำพัง จากบัลลังก์มาห้ามแล้วถามไป  
เมื่อกี้เห็นเล่นอยู่ในคูหา เงือกนี้เจ้าเอามาแต่ข้างไหน  
พระลูกเล่าตามจริงทุกสิ่งไป พระตกใจจึงว่าด้วยปราณี  
แม้นแม่เจ้าเขารู้ว่าแรงนัก กลัวจะลักลอบพาบิดาหนี  
จะโกรธเกรี้ยวเคี้ยวเล่นเป็นธุลี ไม่พอที่ชีวันจะบรรไลย ฯ  

(ครั้นถึงถ้ำสินสมุทรจึงร้องเรียกให้พระบิดาเสด็จออกมาดู พระอภัยมณีเห็นว่าลูกจับเงือกมา
จึงถามไถ่ว่าเอามาจากไหน และบอกกับสินสมุทรว่าไม่ควรเอาเงือกมาเล่น เพราะผีเสื้อสมุทรกลัวว่าเงือกจะพาพระอภัยมณีหนีไป
อาจโกรธรุนแรงได้)

    
* สินสมุทรกุมารชาญฉลาด ฟังพระบาทบิตุรงค์ให้สงไสย  
จึงทูลถามความจริงด้วยกริ่งใจ เหตุไฉนจึงจะเป็นเช่นนั้น ฯ  

(สินสมุทรแสนฉลาดจึงเอ่ยถามความจริง เพราะเหตุใดทำไม ต้องกลัวแม่โกรธขนาดนั้น)
    
* พระฟังคำน้ำเนตรลงพรากพราก คิดถึงยากยามวิโยคยิ่งโศกศัลย์  
แถลงเล่าลูกยาสาระพัน จนพากันมาบรรทมที่ร่มไทร  
แม่ของเจ้าเขาเป็นเชื้อผีเสื้อสมุทร ขึ้นไปฉุดฉวยบิดาลงมาได้  
จึงกำเนิดเกิดกายสายสุดใจ จนเจ้าได้แปดปีเข้านี่แล้ว  
ไปเปิดประตูคูหาถ้าเขาเห็น ตายหรือเป็นว่าไม่ถูกเลยลูกแก้ว  
แม้นสินสมุทรสุดสวาทพ่อคลาดแคล้ว ไม่รอดแล้วบิตุรงค์ก็คงตาย ฯ  

(พระอภัยมณีได้ยินดังนั้นจึงร่ำไห้ เล่าความจริงทั้งหมดให้ลูกฟัง ว่าพระองค์โดนผีเสื้อสมุทรจับมา
เป็นเวลาแปดปีแล้ว จากนี้ไปจะอยู่หรือตายไม่อาจรู้ได้เลย)

    
* พระโอรสรู้แจ้งไม่แคลงจิตต์ รำคาญคิดเสียใจมิใคร่หาย  
ด้วยแม่กลับอัปลักษณ์เป็นยักษ์ร้าย ก็ฟูม**ชลนาโศกาไลย ฯ  
    
(ฝ่ายสินสมุทรเมื่อรับรู้ความจริง จึงเสียใจยิ่งนักเมื่อแม่ของตนกลายเป็นยักษ์)

* ฝ่ายเงือกน้ำนอนกลิ้งนิ่งสดับ กิตติศัพท์สองแจ้งแถลงไข  
รู้ภาษามนุษย์แน่ในใจ จะกราบไว้วอนว่าให้ปราณี  

(เงือกที่ถูกสินสมุทรจับมา ได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดจนเข้าใจ
จึงเอ่ยขอให้ปรานี)

ได้แค่คร่าวๆ นะคะ ^ ^

ออฟไลน์ ดินหญ้ากาช้ำ

  • รักนักกลอนกวีคลับทุกคนจ้า
  • ผู้ดูแลกวีคลับดอทคอม

  • *
  • กระทู้: 6,728
  • กดถูกใจ: 112 ครั้ง
  • คะแนนกลอน 183
  • เพศ: หญิง
Re: ขอร้องค่ะ ช่วยหน่อยค่ะ จนปัญญาเเล้ว
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: พฤษภาคม 27, 2011, 06:23:51 pm »

ด้วยหน่อนาถชาติเชื้อผีเสื้อสมุทร (ด้วยเกิดมาจากนางผีเสื้อสมุทร)
ดำไม่ผุดเลยทั้งวันก็กลั้นได้  (สามารถกลั้นใจอยู่ในน้ำได้ทั้งวัน)
ยิ่งถูกน้ำกำลังยิ่งเกรียงไกร (ยิ่งอยู่ในน้ำยิ่งมีกำลังกล้าแข็ง)
เที่ยวเลี้ยวไล่ขี่ปลาในสาชล  (เที่ยวไล่จับปลามาขี่เล่น)
ละลอกซัดพลัดเข้าในปากฉลาม (คลื่นซัดเข้าไปในปากฉลาม)
ลอดออกตามซีกเหงือกเสลือกสลน (ก็ลนลานลอดออกมาตามซีกเหงือก)
เห็นฝูงเงือกเกลือกกลิ้งมากลางชล (เห็นฝูงเงือกอยู่กลางทะเล)
คิดว่าคนมีหางเหมือนอย่างปลา  (ก็คิดว่าทำไมคนจึงมีหางอย่างปลา)
ครั้นถามไต่ไม่พูดก็โผนจับ (เมื่อถามไปไม่ได้คำตอบจึงกระโดดจับ)
ดูกลอกกลับกลางน้ำปล้ำมัจฉา  (ปล้ำจับเงือกอยู่กลางน้ำ)
ครั้นจับได้ให้ระแวงแคลงวิญญา (เมื่อจับได้ก็เกิดความระแวงสงสัย)
เช่นนี้ปลาหรืออะไรจะใคร่รู้  (ว่าตัวเนี่ยใช่ปลาหรืออะไรเราอยากรู้)
ฉุดกระชากกลากหางขึ้นกลางหาด (จึงฉุดกระชากลากหางเงือกขึ้นมากลางหาด)
แลประหลาดลักษณามีตาหู  (ช่างแปลกประหลาดจริงๆมีตามีหู)
จะเอาไปให้พระบิดาดู (จะนำไปให้เสด็จพ่อดู)
แล้วลากลู่เข้าในถ้ำด้วยกำลัง  (แล้วจึงใช้กำลังลากเงือกเข้าไปในถ้ำ)
ถึงหุบห้องร้องบอกบิตุเรศ (ถึงห้องจึงร้องเรียกพระอภัยมณีผู้พ่อ)
พระลืมเนตรเหลียวหาทั้งหน้าหลัง  (พระอภัยมณีลืมตาเหลียวหาต้นเสียง)
เห็นลูกลากเงือกน้ำแต่ลำพัง (ก็เห็นว่าสินสมุทรได้ลากเงือกมาตัวหนึ่ง)
จากบัลลังก์มาห้ามแล้วถามไป  (จงลงจากบัลลังก์มาห้ามแล้วถามว่า)
เมื่อกี้เห็นเล่นอยู่ในคูหา (เมื่อกี้เห็นเล่นอยู่ในถ้ำ)
เงือกนี้เจ้าเอามาแต่ข้างไหน  (แล้วไปนไเงือกตัวนี้มาจากที่ไหน)
พระลูกเล่าตามจริงทุกสิ่งไป (สินสมุทรจึงเล่าความเป็นมาให้ฟัง)
พระตกใจจึงว่าด้วยปราณี  (พระอภัยฯตกใจจึงเตือนลูกอย่าเอ็นดูว่า)
แม้นแม่เจ้าเขารู้ว่าแรงนัก (หากแม่ของเจ้ารู้ว่าลูกมีกำลังมหาศาลขนาดนี้)
กลัวจะลักลอบพาบิดาหนี  (แม่ของเจ้าจะคิดว่าสักวันหนึ่งเจ้าต้องแอบพาพ่อหนีเป็นแน่)
จะโกรธเกรี้ยวเคี้ยวเล่นเป็นธุลี (ด้วยความโกรธอาจจะจับพ่อเคี้ยวเล่นก็ได้นะลูก)
ไม่พอที่ชีวันจะบรรไลย ฯ  (ชีวิตพ่อคงหนีไม่พ้นความตายเป็นแน่)
    
* สินสมุทรกุมารชาญฉลาด (สินสมุทรผู้เฉลียวฉลาด)
ฟังพระบาทบิตุรงค์ให้สงไสย  (ฟังเสด็จพ่อเล่ามาก็เกิดความสงสัย)
จึงทูลถามความจริงด้วยกริ่งใจ (จึงถามความจริงด้วยเอะใจ)
เหตุไฉนจึงจะเป็นเช่นนั้น ฯ  (ว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น)
    
* พระฟังคำน้ำเนตรลงพรากพราก (พระอภัยฯได้ฟังก็ร้องไห้น้ำตาไหลพราก)
คิดถึงยากยามวิโยคยิ่งโศกศัลย์  (คิดถึงความหลังยิ่งเศร้่าสะเทือนใจ)
แถลงเล่าลูกยาสาระพัน (เล่าความจริงที่ผ่านมาทั้งหมดให้ฟัง)
จนพากันมาบรรทมที่ร่มไทร  (จนพากันมานอนเล่าใต้ร่มไทร)
แม่ของเจ้าเขาเป็นเชื้อผีเสื้อสมุทร (แม่ของลูกเขาเป็นยักษ์น้ำ)
ขึ้นไปฉุดฉวยบิดาลงมาได้  (ขึ้นไปฉุดพ่อลงมา)
จึงกำเนิดเกิดกายสายสุดใจ (จนมีลูกผูกดวงใจ)
จนเจ้าได้แปดปีเข้านี่แล้ว  (ปีนี้เป็นปีที่แปดแล้ว)
ไปเปิดประตูคูหาถ้าเขาเห็น (ไปเปิดปากถ้ำให้แม่เห็น)
ตายหรือเป็นว่าไม่ถูกเลยลูกแก้ว  (อยู่หรือตายพ่อยังคิดไม่ออกเลยลูกเอ๋ย)
แม้นสินสมุทรสุดสวาทพ่อคลาดแคล้ว (แม้นลูกสินสมุทรของพ่อรอด)
ไม่รอดแล้วบิตุรงค์ก็คงตาย ฯ  (แต่พ่อคงไม่พ้นตายไปได้)
    
* พระโอรสรู้แจ้งไม่แคลงจิตต์ (สินสมุทรรู้แจ้งเลิกสงสัย)
รำคาญคิดเสียใจมิใคร่หาย  (รำคาญจิตคิดเสียใจอยู่ไม่หาย)
ด้วยแม่กลับอัปลักษณ์เป็นยักษ์ร้าย (ด้วยแม่เราที่แสนสวยแท้ที่จริงคือยักษ์ที่แสนดุร้าย)
ก็ฟูม**ชลนาโศกาไลย ฯ  (ก็ร้องไห้ฟูมฟาย โศกเศร้าอาลัย)
    
* ฝ่ายเงือกน้ำนอนกลิ้งนิ่งสดับ (ฝ่ายเงือกได้ฟัง)
กิตติศัพท์สองแจ้งแถลงไข  (ชื่อเสียงที่ทั้งสองที่เล่ามา)
รู้ภาษามนุษย์แน่ในใจ (รู้ความอยู่ในใจ)
จะกราบไว้วอนว่าให้ปราณี  (จึงกราบไว้วอนว่าให้ปราณี)


Poem Tags:
 

Sitemap 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 




กลอน | เมนูอร่อย | สูตรอาหารเจ | ชูการ์ไกรเดอร์ | | ดาวน์โหลดเกมส์ฟรี | คำคม | อาหารสุขภาพ | เครื่องมือการเกษตร | ทศชาติชาดก | แบบเหล็กนั่งร้าน | วัสดุก่อสร้าง | รวม โน๊ตขลุ่ย | อาหารต้านมะเร็ง |

 

ติดต่อหรือแจ้งปัญหาได้ที่ กล่องข้อความ Facebook

POEM FLUTE MATERIAL KAMKOM SUGAR MENU CANCER HEALTH VEGETARIAN